Motivatie


De passie van Hans Matla is, om op creatieve wijze iets voor anderen te betekenen. In zijn dagelijks werk doet hij dat als dirigent >> om zowel koor, orkest als publiek een prettige avond te bezorgen. Als spreker creëert hij bijzondere bijeenkomsten en als Buitengewoon Ambtenaar Burgerlijke Stand zet hij zich ervoor in, dat het ook in de trouwzaal de dag van het bruidspaar is.

 

Ik streef ernaar, dat elke huwelijksvoltrekking niet te kopiëren is en probeer op een zo betrokken mogelijke wijze de ceremonie naar de wens, en dus geheel in stijl van het bruidspaar, vorm te geven, waarbij de lach en de traan hand in hand zullen gaan.

‘Babs-zijn’ is een waardevolle (vrije)tijdsbesteding, die ik direct zal beëindigen op de dag dat ik wakker word en denk: “hè bah, vandaag weer een huwelijk”. Ik hoop echter, dat die dag nog heel ver weg zal zijn, want voorlopig zeg ik nog steeds uit de grond van mijn hart tegen alle bruidsparen:  “ JA, IK WIL ! “

Lees meer >>


Waarom zei ik toen... "JA, IK WIL !!" ???


In het najaar van 1996 werd mij gevraagd, of ik na wilde denken over het aannemen van het ambt: ‘Buitengewoon Ambtenaar Burgerlijke Stand' in de gemeente Delft. Ik wilde daar eerst meer over weten. Betekende dit het gaan volgen van een lange cursus, het afleggen van examens, het bestuderen van ingewikkelde wetgeving en vooral ook het spelen van veel rollenspellen? Dan was mijn antwoord NEE. Die tijd had ik achter mij en ik verlangde daar bepaald niet naar terug. Het ging hier echter niet om een lange en ingewikkelde opleiding, het was een voorbereiding die te overzien was en dus zei ik: “Ja, ik wil”en er brak een leerzame tijd aan. Op een gegeven moment was het duidelijk wat er van mij werd verwacht en al snel daarna volgde de beëdiging door de Rechtbank en de benoeming door de gemeente. Zo kreeg ik in maart 1997 “mijn eerste huwelijk” toegezonden.

Op het moment, dat ik voor de eerste keer als Babs voor de trouwzaal stond om naar binnen te gaan kreeg ik dat bijzondere gevoel over mij: “wie ben ik, dat ik dit doen mag?” Gelukkig had ik na de huwelijksvoltrekking hetzelfde gevoel, zij het, dat ik mij tal van verbeteringen had voorgenomen. Daar is echter niet veel van terecht gekomen. Ik was toen mijzelf en ben dat gelukkig nog steeds gebleven.
Gestart in Delft volgde na twee maanden hetzelfde verzoek, maar nu van de gemeente Leidschendam. Het verwonderde mij, dat ik zo onverwacht in een ambt was gerold, waarin ik mij zo als een vis in het water voelde. Een functie, die echt als een tweede vel om mij heen bleek te zitten. Dat zal wellicht te maken hebben met het feit, dat ik mijn werkzaamheden doe vanuit mijzelf en niet als iemand anders. Daarbij richt ik mij geheel naar de wensen van het bruidspaar en de mogelijkheden, die zij mij bieden. Hun wens, idee en verhaal staan bij mij centraal en dan telt alleen, hoe ZIJ het hebben willen.

Een mooie bijkomstigheid is, dat dit zo goed te combineren valt met mijn werk als dirigent. Ik ben overwegend in de avonduren en weekenden aan het werk en heb regelmatig overdag gelegenheid om “leuke dingen” te doen. De één gaat fietsen of postzegels verzamelen, de ander gaat vissen en ik . . . . , ik voltrek huwelijken. Daarnaast is het zo, dat het muziekseizoen van september tot ca april/mei loopt en het trouwseizoen zich hoofdzakelijk afspeelt van maart t/m september., zodat beide activiteiten goed zijn te combineren.

Ondertussen heb ik ervaren, dat ‘Babs-zijn' geen beroep is, geen baan is, en geen verplichting is in loondienst verband. Wat is dan de drijfveer van een mens om BABS te zijn? Komt dat, omdat de babs die mensen, die hij/zij net een uurtje kent, het allerbeste van de wereld wil geven? Als men wel eens zegt: “oh, jij bent dus babs”, dan antwoord ik met een pertinent NEEN. Ik BEN geen babs, ik VOEL mij babs. Of ik het vervolgens ook ben is aan anderen om te constateren. Je bent iets, als het je vak is. ‘Babs-zijn'   is geen vak, het is een roeping. Een vak kun je leren, een vakman kun je worden, een babs ben je …. of je bent het niet . . . . . 

Als babs ben je dus: soms ambtenaar, soms clown, soms filosoof, soms acteur, soms predikant en maatschappelijk werker, soms ceremoniemeester, soms een emotioneel mens en soms een afstandelijk schepsel. Babs-zijn is dus een waardevolle (vrije)tijdsbesteding, die ik direct zal beëindigen op de dag dat ik wakker wordt en denk: “hè bah, vandaag weer een huwelijk”. Ik hoop echter, dat die dag nog erg ver weg zal zijn, want voorlopig zeg ik nog steeds uit de grond van mijn hart: "JA, IK WIL !"

Lees meer >>









1000 Huwelijken!!


Laatste Nieuws:

Hans Matla sloot onlangs het 1000e huwelijk als Buitengewoon Trouwambtenaar.

Lees hier het artikel uit het AD >>